Nederlands eten

Happen naar Peijnenburg, 8 kleintjes De Ruijter, Unox erwtensoep,Venco droptoppers zacht en zoet... wie kent ze niet? Allemaal typische Hollandse producten.

Vanochtend moest ik er opeens aan denken, waarom neem ik niet een lekker stukje ontbijtkoek bij mijn caffè latte? Normaal neem ik altijd fette biscottate met honing en jam. Een echt Italiaans ontbijtje. Maar vanochtend niet. En ik had ook 12,5 km hardgelopen, dus de ontbijtkoek ging erin als koek.

De Ruijter muisjes en hagelslag vind ik lekker. Erwtensoep en dropjes ook. Hier heb je zowaar "liquirizia" maar dat is lang niet zo lekker als de Hollandse Venco drop.

En dan last but not least... Koopmans pannenkoeken en schenkstroop. Ik heb een keer op een avond met vrienden pannenkoeken gemaakt, nou ja, ik heb het iemand laten doen die kok is :) maar uiteraard ben ik het niet verleerd. Pannenkoeken met appel, kaas, rozijnen of spek. Heerlijk!

En dit ligt nog allemaal bij mij in de kast. Naast de vele pasta's, tomatensauzen en tonijnblikjes. Veel Nederlandse producten kun je hier niet krijgen. En wat ik nou daadwerkelijk mis?! Eigenlijk niet veel.

Mijn moeder kan heerlijk "Nederlands" koken, maar met een "Duitse slag". Sauerbraten, Rotkohl, Sauerkraut en Reibekuchen. Daarvoor mogen jullie mij echt wel wakker maken. De keren dat ik in Nederland ben neem ik vaak een pakje Sauerkraut met rookworst mee naar Italië. Zelfs in juni heb ik nog een pan Hollandse "crauti" gemaakt. Njam!

Toen ik in Trentino woonde, kon ik mijn ei wel kwijt qua eten, "i crauti". Heerijk met spek en polenta. Overigens, afgelopen woensdag op de markt in Castiglione del Lago heb ik zowaar gefrituurde polenta kunnen kopen bij een stand waar ik vaak mijn gebraden kippetje haal. Dat is echt een berggerecht "polenta",  iets wat ze eten in het Noorden van Italië. Maar blijkbaar maken ze hier in Umbrië soms uitzonderingen. Het heeft me ontzettend gesmaakt.

WorldCup

Gisteren heb ik niet de verlening afgezien en dus ook niet naar de penalties gekeken. Ik kon niet meer.. Wat een wedstrijd. Zoveel kansen en ik dacht oh oh als het strafschoppen worden dan..

Ik was voor de verandering in een andere bar in Castiglione gaan kijken, Peperosa. De wedstrijd werd uitgezonden op SKY sport. Als je daarvoor geen abonnement hebt, dan moet je de kroeg in. Maar bijna nergens meer is een TV of scherm te bekennen! Italië ligt eruit en hier wordt de WK nauwelijks meer gevolgd. Weinig sfeer. Ciao azzurri, ciao Balotelli...

Altijd als er een wedstrijd is gespeeld bel ik even naar huis. Nieuwsgierig hoe de sfeer is in Nederland en wat de coach Van Gaal en de spelers te vertellen hebben. Wat een emoties. Heel mooi. Het lijkt heel ver weg, maar ook zo dichtbij.

Hier is niets oranje, en om nu in Nederland te zijn met de WK had ik best leuk gevonden. Al is het maar om een wedstrijd in het centrum van Rotterdam te zien, en na afloop in het Hofplein een duik te nemen.

De WK is over in Italië, maar niet voor ons! Ik vond de wedstrijd zenuwslopend, net als andere 15 miljoen Nederlanders. In de bar had ik een Hollandse supporter gevonden met wie ik de wedstrijd heb gevolgd. Nico uit Venlo. Hij zit in de AOW en is lekker op vakantie in Umbrië. Dat hoor ik graag!

Hij was helemaal niet nerveus. En ik zat maar te knijpen. Kun je nagaan, een vrouw die nog zenuwachtiger is voor voetbal dan een man. Tijdens de verlenging ging de muziek steeds harder in de loungebar. We konden niks meer horen van de wedstrijd. Discolichten gingen aan, stoelen en tafels werden opzij gezet. Er moest gedanst worden! En de wedstrijd dan?

Ik was blij dat ik enigszins gezelschap had. Anders was ik dus echt de enige HOLLAND fan! Ik ben op een gegeven moment weggegaan. Niet vanwege Nico, de muziek, maar het was de spanning... Ik kon niet meer.  Ik wilde de strafschoppen nog volgen via internet "Langs de Lijn op Radio 1" maar ik heb daarvan af gezien.

We zijn door naar de halve finale! YES!

Ik ga niet meer naar Peperosa. De Italianen interesseren zich niet meer voor de WK. Ik ga naar mijn vertrouwde La Cannuccia bar of ik kijk gewoon thuis. Als de wedstrijd wordt uitgezonden op de RAI natuurlijk. Heerlijk met een Heineken biertje. Op z'n Hollands!

sfeertje in Nederland

Oranje supporters

Florence

Vandaag was het tijd om weer naar Walter te gaan. De kapper in Castiglione del Lago. Mijn haren zaten van geen meter meer. Lang voor mijn ogen, geen model. Basta. Nu heb ik een new look, een à la Leontien van Moorsel kapsel. Althans, denk ik. Ik had al een andere coupe, want vorig jaar had ik lang haar. Maar toen ik eenmaal begonnen was met knippen, wilde ik alleen maar korter.. En wetende dat dit allemaal is begonnen in Sassetta, Toscane. Waar ik toen woonde.

Maar nu is het zelfs gewoon SHORT. And I like it. Foto? Nee, nu niet. En daarbij, ik ben niet zo'n selfie fan..

De zomer is begonnen en het bevalt me wel. Het is heerlijk weer buiten, de mensen lopen door de hoofdstraat, er worden ijsjes gegeten, terrasjes zitten vol. Het is gezellig druk. Voor mij mag het altijd zo zijn in Umbrie.

Ik ben de laatste tijd veel in Toscane geweest, in Florence en Siena. In april heb ik de halve marathon van Florence gelopen, en afgelopen weekende heb ik meegedaan aan de 75a di San Giovanni in Florence. Een 10 km wedstrijd door het centrum.

Daarvoor hebben we geluncht in een restaurant in Fiesole, een dorpje in de Toscaanse heuvels met uitzicht op de stad Florence. Waanzinnig mooi. Een betere voorbereiding konden we echt niet hebben! Lekker gegeten en (wijn) gedronken bij restaurant La Reggia degli Etruschi, il salotto su Firenze. Je zit nou eenmaal in de Chiantistreek, dus een glaasje hoort erbij. En ik wist al, ik zou geen PR lopen. Wat dus ook het geval was. Ik heb er iets van 47 minuten over gedaan.

il salotto su Firenze

De rode wijn had helemaal geen invloed op mijn fotokunsten, kijk hier eens. Voeten!

schoenen van Mirco en Rosita

Ook al ben ik Umbra, en begin ik steeds meer van "mijn" streek te houden, ik vind Florence gewoon een toffe stad! Leuke winkels, restaurantjes en barretjes.

Voetbal

Waarom zou ik een Nederlandse krant kopen in Umbrië als ik het nieuws via internet lees. Nederlands nieuws, maar uiteraard volg ik ook de Italiaanse kranten. Als het even kan, in een bar of zo lees ik graag de Corriere dell'Umbria. De Gazetta dello Sport vind ik niks. Ik volg het voetbal niet (meer) in Italië. De interesse is gewoon weg. Voetbal is hier religie. Als er belangrijke wedstrijden gespeeld worden gelden er geen regels meer. Alles mag en kan. De fans gaan dan helemaal los!
Er zijn ook voetbalfanaten die zich werkelijk interesseren in alles wat met voetbal te maken heeft, dus ook in privélevens van voetballers.

Bij de autogarage, waar ik een afspraak had afgelopen donderdag, werd in de wachtruimte een programma uitgezonden over de Italiaanse voetballers en hun vrouwen. Big news: Mario Balotelli heeft zijn vriendin ten huwelijk gevraagd. Ze zijn intens gelukkig. En ik kan het weten. Ik heb het tweetberichtje van zijn vriendin op TV gezien! Is dit belangrijk? Ja dus!

Che dire...

Gisteravond tijdens de wedstrijd Spanje - Nederland heb ik immens genoten. En ik voelde me nog meer Nederlandse dan ooit. Trots om te zien hoe er gespeeld werd en met hoeveel we hebben gewonnen. Trots op Robben en Van Persie, "fiera" op iedereen eigenlijk! Vanochtend kon ik het niet laten, en heb ik De Telegraaf gekocht bij een Tabacchi. Alles oranje. De foto's liegen er niet om. Euforie, kippenvel, feest. Wat mooi. Dit neemt niemand meer van ons af.

Oranje is hot in Italië!