Posts tonen met het label Perugia. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Perugia. Alle posts tonen

vrijdag 17 juli 2015

Van alles en nog wat..

Zoals ik in mijn vorige blog schreef, is het momenteel hittegolf in Italië. Het is elke dag > 35 graden. Gelukkig heb ik een ventilator gekocht die enigszins voor een beetje verfrissing zorgt. Maar daar blijft het bij. Eten doe je nauwelijks, laat staan koken! Het is echt warm in Umbrië.

Maar ik klaag niet, alleen soms zou je willen dat er een regenbui komt waardoor het allemaal wat frisser en koeler aanvoelt.
@ Perugia foto made by Stefan Nieuwinckel
Vrienden van mij uit België en uit Nederland zijn onlangs vertrokken uit Umbrië. Het was gezellig en we hebben samen veel leuke dingen gedaan. Zoals bierproeven bij San Biagio, uiteten, koffiedrinken, Umbria Jazz en bij Michele & Co gebakjes gegeten. Ik heb zelfs voor het eerst in het Trasimeense meer gezwommen met Paul van de Laar. Het was wel wennen al die blubber tussen je tenen, je ziet niet wat er zwemt. Het is gewoon anders, kortom geef mij denk ik toch maar de zee!

Michele & Co in Castiglione del Lago
Birra San Biagio
Strand, tja dat is voor mij erg lang geleden. Te lang geleden. Hopelijk komt daar binnenkort verandering in. De laatste keer was in 2013 toen ik in Donoratico werkte, de Toscaanse kust.

Heerlijk vind ik het om weer te trainen. Je zou dan zeggen, ben je wel wijs in dit hete weer!? Wellicht, maar ik ga dan lopen rond 7 uur in de ochtend. Dan is het 25 graden en prima te doen. Of ik weer een marathon ga lopen weet ik nog niet. Ik heb nieuwe Saucony's waarmee ik heerlijk loop.  Ik voel me weer fit omdat ik 4x in de week train. Heerlijk.

hardlopen in Toscane met Fulvio Massini







vrijdag 15 mei 2015

Met een rolstoel door Umbrie en Toscane

Het is niet de eerste keer dat mijn ouders naar Italie op vakantie gaan. Sinds dat ik er woon proberen ze zo veel mogelijk langs te komen. Ook al valt dat niet mee als je eigen ouders niet meer de jongsten zijn, maar ze doen het nog steeds.

Umbrie en Toscane zijn erg prachtig door hun groene en glooiende heuvels. Zeker in de buurt waar ik woon. In Castiglione del Lago, mijn woonplaats, lijkt het soms net alsof je je in Toscane waant. Dat kan ook niet anders want Montepulciano is maar 20 km van mijn huis vandaan, en Siena is hooguit 45 minuten met de auto rijden.

Je kunt, als je wel of niet inwoner bent in Italie, een rolstoel "huren" tegen een erg zacht prijsje, 3 Euro per dag. Helaas is het zo dat mijn vader met gezondheidsproblemen kampt waardoor hij lange afstanden moet afleggen in een rolstoel. Het lijkt bijna onmogelijk dorpjes in Umbrie te bezoeken met een rolstoel maar het is te doen. Je moet alleen weten waar je heen kunt gaan, en hoe je een bezoek aan een dorp gaat doen. Waar start je, waar parkeer je, waar is het "vlak"? Dat klinkt misschien overgeorganiseerd, maar je moet wel. Het is van belang dat je van te voren weet wat je wel en niet kan doen.

Bijvoorbeeld Assisi is heel moeilijk met een rolstoel te doen. Daar zijn we vorig jaar geweest. Het is er stijl, zeker als je vanaf de basiliek St. Franciscus naar boven loopt. Wat overigens erg mooi is. Je kunt bijvoorbeeld beter bovenaan beginnen, bij de St. Clara, en van daaruit door Assisi naar beneden lopen.

Daarentegen is Perugia een prima stad te bezoeken als je in een rolstoel zit. We zijn daar dit jaar geweest. Deze stad ken ik goed, en ik wist dat we niet voor verrassingen zouden komen te staan. Aangekomen boven met de minimetro is er een lift naar boven naar het centrum. Vanuit daar loop je redelijk vlak in het historisch centrum. Alleen je moet wel uitkijken dat je niet blijft haken in een gat met de kleine wieltjes vooraan de stoel. Je moet kijken waar je loopt. De straten zijn nou eenmaal niet zoals in Nederland, ze zijn ouder, en dus ook vaak ongelijk.

Perugia
Vorig jaar zijn we in Rome geweest met de rolstoel, maar dit jaar hadden we besloten een bezoek te brengen aan Florence. We zijn erheen gegaan met de trein. Ik kan niet anders zeggen dat het treinpersoneel ontzettend behulpzaam is. In Florence kun je in het centrum rondlopen met de rolstoel, maar je moet bijvoorbeeld niet naar Piazzale Michelangelo willen lopen. Dat ligt bovenop een heuvel. Dan zou je eventueel de bus kunnen nemen vanaf het treinstation, en vanuit daar weer de bus terugnemen naar het centrum, want ook naar beneden lopen is gevaarlijk. De straatjes zijn te stijl, en er zijn veel trappen.

Overigens bij het oversteken van straten in Florence heb je vaak geen aflopend stoepje. Dat is lastig waardoor je de stoel moet keren en achterstevoren het zebrapad moet oversteken. Maar nogmaals, ook al is een stad als Florence overvol met toeristen, er wordt over het algemeen rekening met je gehouden. Ook de auto's laten je gerust passeren.

St. Croce Florence
Mijn ouders verbleven voor de tweede keer in Trasimeno Bungalow in Tuoro sul Trasimeno, Umbrie. Dat is een gelijkvloerse privéwoning met zwembad waar je goed kunt vertoeven. Ook ideaal voor mensen die wat minder mobiel zijn. Alles is gelijkvloers, de douche, de kamers. Perfect!

Voordat je een vakantie boekt naar Umbrie is het belangrijk om te weten dat deze regio niet erg rolstoelvriendelijk is. Ook Toscane niet trouwens. Oude dorpjes zijn daar eenmaal niet op gebouwd. Ik spreek uit ervaring. Het is niet onmogelijk, maar het is organiseren en kijken wat de mogelijkheden zijn. Neem vooral je eigen invalide parkeerkaart mee, die is hier ook geldig. En mocht je met de trein reizen, en je hebt hulp nodig, dan kun je dat aanvragen, ook via internet: www.trenitalia.it

Voor meer informatie over rolstoelvakanties in Umbrie kan ik iedereen doorverwijzen naar onze website Villa in Umbria.

1) appartementen in Umbrie voor rolstoelgebruikers
2) villa's in Umbrie voor rolstoelgebruikers

maandag 5 mei 2014

alive and kicking

Het is lang geleden dat ik iets op mijn blog heb geschreven. Dat heeft een aantal redenen, o.a. met mijn internetverbinding. Die had ik niet, of die was ontzettend traag. Maar nu is het opgelost. Eindelijk. Ja, ik heb wifi thuis! Het ging allemaal wel op Italiaanse tempo, maar als je veel geduld hebt, komt het uiteindelijk goed. Zo moet je maar denken, je went eraan!

Het weer was niet al te best de afgelopen dagen, maar deze week schijnt de zon en we verwachten ruim 20 graden! Boven op het dak van ons "paleis", is een privé terras die ik samen met mijn buurman Bruno deel. Vanuit daar hebben we een fantastisch uitzicht over het Trasimeense meer. Er staan al tafels en stoelen. Zo gaaf! We hebben afgesproken dat we van de zomer een BBQ gaan organiseren, met lekker vlees en goede wijn. Dat komt wel goed. Of misschien ook een paar aperitivi! Spritz en cicchetti. Op z'n Venetiaans :) Of een aperitief "al modo Toscano" want Bruno is Florentijn. Bruno spreekt de "c" niet uit. Dat is zo grappig het Toscaanse dialect. "Casa" is in het Toscaans "hasa" en "Coop" is "hoop". Toscanen zijn net zoals "Umbri" heel aardig en gastvrij. Laatst heb ik een secondo gegeten bij hem thuis met cannellinibonen (op z'n Toscaans). Heerlijk. Ik bof toch maar weer met zo'n buurman.

Het hardlopen is de laatste tijd er een beetje ingeschoten. Tja, maar ik ben nog wel fit. Althans.. vandaag 12 km gelopen en het ging redelijk. Aanstaande zondag ga ik een wedstrijd lopen met mijn hardloopgroepje in Perugia, 12,5 km, en op 8 juni is een halve marathon in Città di Castello. Ik weet niet of het me lukt daar een PR te lopen, maar het parcours schijnt enorm snel te zijn. Sneller dan die in Florence. We shall see!

Pisa!
zonsondergang bij mij thuis Trasimeense meer