running in Florence, Tuscany

Het hing in de lucht en het is er echt van gekomen, ik heb de halve marathon van Florence gelopen! Ik was er al een paar keer geweest, maar hardlopen in het centrum van "Firenze" is wel heel bijzonder en mooi!

We vertrokken vroeg uit Chiusi, Toscane. Castiglione del Lago, waar ik woon, is heel dichtbij Toscane. Dus Chiusi was voor mij naast de deur. We waren met een aardig groepje. Ook vrienden uit Ferrara, Emiglia Romagna, waren naar Florence gekomen om te lopen.

Als je dus heel vroeg op een zondagochtend in een stad als Florence bent, kun je er werkelijk een kogel afschieten. We liepen door het centrum, richting Piazza Santa Croce, om ons startnummer op te halen. Het was alsof het even "onze" stad was. Zo rustig. De barretjes waren net open, je rook de verse brioches en de "caffè" mmm. De "fiorentini" bereidden zich weer voor op een (drukke) toeristische dag. En dat was het ook.... 

De start was om 9.30. Enorm veel deelnemers waren er. We startten goed, helemaal aan het begin. Na de 1e km dacht ik, mooi, dit hou ik nog wel vol 20 km. Maar dat viel tegen... het was zwaar.

In Terni, Umbrië, had ik laatst een PR gelopen, 1.40, maar in Florence wilde ik onder de 1.40 lopen. Wat mij is gelukt! 1.39,44. Mirco, een hardloper van ons groepje, was voor 1 keer mijn persoonlijke pacer. Mede dankzij hem heb ik gemiddeld 4.42 per km gelopen en dus mijn PR gehaald. Ik zat er doorheen na de 15 km. Ik was er klaar mee. Maar ik heb doorgezet. Ik werd aangemoedigd door de pacers, Mirco en door mensen langs de kant: "forza forza Sylvia .. dai dai che ce la fai"!

Over de streep gekomen kon mijn geluk niet op. Wat een overwinning. Dit neemt niemand van mij af. Onder de 1.40 suuuuuuper! Met de lunch bij Osteria dei Pazzi, een restaurant in het centrum, hebben we deze overwinning uitgebreid gevierd met goede wijn en lekker eten.... met pasta, vlees en "ri ri ribollita". Dat is Toscaanse brood/groentensoep. Heel eenvoudig, maar zo onuitstaanbaar. 

Route halve marathon Florence

groepje Filippide

Ribollita

Firenze

skiën in Val di Fassa

Het lijkt alweer weken geleden dat ik op vakantie geweest ben, ook al zijn het maar 5 dagen dat ik weer in Umbrië ben. Ook niet vervelend overigens, en daarbij het is mijn thuis. Het is hier prachtig aan het Trasimeense meer! Maar een weekje zonder internet, geen werk, en daarbij ook een paar heerlijke dagen in Trentino vakantie gevierd te hebben... blijkbaar heb ik het verdiend!

Het weer was geweldig. Alleen de sneeuw was toch niet helemaal top. Het was in Noord Italië de afgelopen weken warm geweest. Op het moment dat ik Vigo di Fassa binnen reed zag ik 20 graden staan, en dan ben je al op 1400 m.

Wat fijn om weer op de latten gestaan te hebben. En leuk weer mijn collega's van Hotel Renato gezien te hebben. Ik zag me nog in een dirndl rondlopen, maar dit keer stond ik aan de andere kant. Ik heb er 1x gegeten, en het was werkelijk voortreffelijk. Ik kan het iedereen aanraden voor een vakantie in de Dolomieten. Want buiten dat het hotel mooi is en dat je er lekker eet, worden er verschillende excursies georganiseerd door de eigenaar van het hotel. Erg leuk!

Mooie skitochten heb ik gemaakt. Met familie en vrienden ben ik in Carezza, Cortina d'Ampezzo en Passo San Pellegrino geweest. En wat een uitzicht vanuit Lagazuoi, Cortina d'Ampezzo! We hebben de gondellift naar boven genomen naar het panoramaterras, waarvandaan we de tocht voortzetten. En wat blijkt, hier is ook een film van James Bond opgenomen. De scenes in de gondellift. En volgens mij weet ik wel welke film dat zou kunnen zijn. Een leuk weetje...

De Dolomieten blijven mij fascineren. Die puntige bergen. Ze zijn ook niet voor niks toegevoegd aan de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Als je vanuit het zuiden, Umbrië in dit geval, via de A1, de A22 "Brennero" naar het noorden neemt, dat is de weg die ik altijd rij, ga ik bij Bolzano Zuid eraf voor Val di Fassa. Bij de afslag kun je de bergen al in de verte zien. En dat vind ik zo fantastisch. Ja, ik kan er niks aan doen. Ik ben nou eenmaal een bergliefhebber!

Voorheen ging ik wel eens in Oostenrijk skiën of in Frankrijk, maar daar zie je mij niet meer. Misschien ben ik verpest. Ik heb nou eenmaal mijn voorliefde voor Italië. Ik woon er, en ik vind het er heerlijk... en zeker nu het voorjaar komt.

Vakantie

Mijn skivakantie in Trentino staat voor de deur. De Dolomieten in Trentino, Val di Fassa. Lekker skiën. Goooooo!

Maar momenteel is het zo fantastisch weer in Umbrië, dat het bijna wel zomer, en misschien ook nu wel een klein beetje vakantie lijkt voor mij. Heerlijk de zon, warmte... ik heb al op mijn terras gezeten met een home made cappuccino (voor elven!). What a life.

Dit is het uitzicht vanuit mijn woonkamer. Restaurant, hotel La Cantina is tegenover mijn huis. Daar moet je zijn voor lekker eten.

En dit is het uitzicht vanuit mijn terras. Het Trasimeense meer. Hier loop ik dus altijd hard, heerlijk hè?