10 km run in Rome

In 2010 heb ik de marathon van Rome gelopen voor het goede doel, het Diabetes Fonds. Gisteren 20 juni was er een 10 km loop in het centrum van Rome "Corri Roma". Deze loop deed me denken aan de marathon van een paar jaar geleden. Hardlopen door de eeuwige stad. Wat een geweldige ervaring was dat toch.

Maar nu, met deze run, startten we en finishten we op de Piazza del Popolo. Ook niet verkeerd, integendeel. Deze Piazza is in het verlengde van de Via del Corso, en op een steenworpafstand van Villa Borghese.

Hier het parcours van de 10km door het centrum van Rome:

De wedstrijd begon om 21.00 uur in de avond. Samen met vrienden vertrokken vroeg met de auto uit Chiusi, Toscane naar Rome. We maakten er een dagje uit van. Voordat we de stad ingingen, wilden we eerst een bezoek brengen aan Cinecittà, de cinema stad in Rome. Daar is de tentoonstelling van Steve McCurry "Oltre lo Sguardo". Erg indrukwekkend. Voor wie van fotografie houdt, en van Rome is deze tentoonstelling absoluut een bezoek waard. Van 18 april tot 20 september kun je er terecht.

Voor meer informatie over de tentoonstelling Oltre lo Sguardo, lees dan deze blog: Roads to Rome.

Daarna reden we met de auto via "Via Tuscolana", richting de San Giovanni kerk door het centrum naar de parkeergarage van Villa Borghese. Het regende ongelooflijk hard, waardoor we een tijdje in de auto hebben moeten wachten voordat we uit konden stappen. We hadden helemaal niks gepland waar we heen wilden. Maar lekker struinen en om je heen kijken in een stad als Rome is ook super relaxed.

Eerst gingen we een ijsje eten bij Giolitti. Een van de bekendste en mijn favoriete ijssalons in Rome.

Nadat we de AS Roma store onveilig hadden gemaakt, nou ja ik niet natuurlijk, en ook de Nike Store hadden geplunderd gingen we ons startnummer ophalen.

Zoals gewoonlijk was het erg druk in de stad. Er waren niet alleen veel toeristen, maar ook veel deelnemers voor de wedstrijd. Ja, wie wil er niet door het centrum van Rome hardlopen?

Het was een geweldige 10 km wedstrijd. Goed georganiseerd. Alles liep door het centrum en om elke 3 km had je een drankenpost. Ik heb geen supertijd gelopen. 10 km in 46 min en 45 seconden is niet slecht. Zeker niet voor iemand die momenteel niet veel loopt. En daarbij was het parcours niet plat. Op mijn Garmin stond een gemiddelde van ongeveer 4.37/km. Hmm. Maar, dit heeft me wel weer extra gemotiveerd om meer te gaan trainen, ondanks dat het seizoenswerk is begonnen. Het is momenteel erg druk namelijk. Het is heerlijk, lekker om weer hard te lopen. Geen idee wanneer weer mijn volgende wedstrijd is. Maar meer trainen ga ik zeker weten!

I vini nel Mondo festival in Spoleto Umbrie

Elk jaar is het wijnfestival in Spoleto I vini nel Mondo. Dit jaar was de 10e editie. Vorig jaar was ik er ook geweest, en dit jaar besloot ik er weer heen te gaan. Voor 20 Euro kreeg je een glas en 8 bonnetjes om 8 (verschillende) soorten wijnen uit heel Italië te proeven.

Ik was eerst op bezoek bij een villa in Spoleto die Villa in Umbria verhuurt. Villa Ecologica is een mooie vrijstaande villa met zwembad in de Umbrische natuur. Ik kreeg daar mijn eerste Reiki behandeling. Elisabetta is de eigenaar van Villa Ecologica, en daarbij is ze Meester in Reiki. Een hele bijzondere en interessante ervaring! Ik heb hier een blog over geschreven.

Spoleto vind ik een leuke stad in Umbrië. Het is zoals ze hier zeggen: "Spoleto è rimasta nel mio cuore". En inderdaad Spoleto heeft een speciaal plekje in mijn hart. Ik heb daar mijn "roots" liggen. Het is een van de eerste stadjes in Italië die ik bezocht heb. Daarna heb ik er in 2008 gekampeerd en in 2011 heb ik in Strettura gewerkt. Een klein plaatsje aan de Via Flaminia. De oude weg die Rome met het Noorden verbindt. De afstand van Strettura naar Spoleto is maar een paar kilometer. Strettura is bekend om haar zoutloze brood. Het brood waarvan ze ook bruschette maken.

In die periode ben ik begonnen met het schrijven van mijn blog "Supertramp in Italy".

Bij het wijnfestival heb ik geprobeerd me te verdiepen in de wijnen die men kon proeven. In de Rocca Albornoziana en in de Chiostrò San Nicolò waren de proeverijen. Er was zo ontzettend veel keus uit wijnen.. Te veel om op te noemen. Van een Spumante Brut uit Trento tot wijn uit Salento Puglia. Ze waren allemaal erg lekker.

En uiteraard : "Quando si beve, si mangia." Lekkere hapjes van Ciotti "Antichi Sapori.

oriëntatieloop

Het moest er een keer van komen, mijn eerste "gara di orientamento". Ik ben een hardloper, maar lopen met een kaart, kompas en chip had ik nog nooit gedaan. Het zijn meestal wedstrijden in dorpjes, bossen, stranden of steden (bijvoorbeeld in Venetië). Er worden menig wedstrijden georganiseerd in Italië. Integendeel, het schijnt zelfs een bekende sport te zijn! Toernooien en kampioenschappen zijn overal in de hele wereld, ook in Nederland dus. Ik had er werkelijk nog nooit van gehoord, tot op de dag dat ik Luca heb ontmoet. Een hardloper in hart en nieren.

Het weekend begon goed. Op weg van Umbrië naar Veneto afgelopen zaterdag namen we Giovanni uit Sinalunga mee. Sinalunga is een plaatsje in Toscane niet ver van Castiglione del Lago. Giovanni is iemand die wij nog niet kenden. Hoe dat zo? Tegenwoordig kun je via Bla Bla Car iemand een lift geven. Je kunt je inschrijven als chauffeur, maar je kunt je ook aanmelden voor als je een lift wil. Dat laatste had Giovanni gedaan. Hij moest in Treviso zijn, en wij gingen met de auto die kant op. 

Bla Bla Car is een interessant middel om je voor een goedkope prijs te verplaatsen. Is het betrouwbaar? Je kunt recensies lezen van lifters en chauffeurs op de website, maar dan nog zou ik het denk ik ook nooit doen. Als ik met iemand samen zou zijn, allicht. Maar alleen? 

Giovanni was duidelijk een Bla Bla Bla Bla Bla persoon, wat betekent, een enorme prater! Hij kwam uit Sardinië en werkte al een tijd in Toscane. Hij had drie dochters, van wie ik alle foto's op zijn telefoon heb gezien. Onderweg maakten we tijd voor een kopje koffie bij de Autogrill. Daar waren we wel aan toe. Giovanni was ontzettend aardig, leuk hem ontmoet te hebben.

Na 3 uurtjes rijden zetten wij hem af op het station van Padova waar hij de trein nam naar Treviso, hij ging daar een Mercedes kopen. En wij gingen weer verder naar het Noorden, Belluno.

Zondag 24 mei was mijn eerste "gara di orientamento" in Vazzola samen met Luca. Vazzola is een klein plaatsje niet ver van Treviso. Ik hoorde bij OK Montello ASD, een atletiekvereniging in Treviso. Ik moest maar 2-3 km hardlopen. Eerlijk gezegd schoot de warming up er dit keer bij in. Ik vond het belangrijker te begrijpen hoe ik de kompas en kaart moest lezen! Ik deed wat tests met andere mappen. Wat een drama. Ik dacht, ik ga verdwalen!

De kompas en kaart moesten naar het noorden wijzen. Ik had de chip om mijn wijsvinger en de kompas om mijn duim.  Ik deed de gele route, dat was de op een na makkelijkste wedstrijd. Ik startte, pakte de kaart en.... waar moest ik heen?! Ik had geen idee! Andere lopers volgen was geen optie, want die hadden een andere kleur kaart.

We startten omstebeurt. Ik liep van rechts naar links. Ik zocht de kerk waar de nummer 1 - 40 was voor de chip. Ik deed er 9 minuten voordat ik het had gevonden, ongelooflijk. Ik had op dat moment het idee dat iedereen alles zo kon vinden, behalve ik. En niemand die me mocht helpen, ik moest het zelf doen. Dat is oriëntering, je loopt en leert kaartlezen tegelijk.

Nadat ik de nummer 1 - 40 bij de kerk had gevonden ging ik op weg naar nummer 2 - 44, richting de wijnvelden. Ik concentreerde me op een gegeven moment alleen op de kaart, want ik wilde niet weer verdwalen. Die hele kompas om mijn duim zat er voor niks. Ik gebruikte het niet. Maar ondanks dat ging het ging steeds beter, zowaar. Ik maakte foto's, en keek om me heen. Ik vond het eigenlijk wel leuk!

map met kompas

checkpoint voor de chip

Alle 10 punten op de kaart had ik gevonden: 2,2 km in 37,55 min. gelopen. Het was een loop in en rondom Vazzola. Bij de finish moest ik mijn chip downloaden. Ik kreeg gelijk het resultaat te zien. Jeetje, ik was 19e geworden van de 20. Dus dit keer geen prijs, maar ook geen laatste!

finish

Ik vond het prima, ik was al heel blij dat ik de route had uitgelopen. De volgende keer probeer ik het weer. Een leuke ervaring, al zeg ik het zelf.

wijnvelden in Veneto, provincie Treviso