risotto met pompoen

Het is herfst in Umbrie, en het regent veel. De luchtvochtigheid is hoog, zeker als je rondom het Trasimeense meer woont. In mijn huis kan het vochtig zijn. Ik woon in een oud "paleis" waarin meerdere appartementen zitten. In de ochtend zijn de ramen vaak beslagen, maar als ik de verwarming aan zet, of ik doe de ramen open, dan trekt de vochtigheid snel weer weg.

Ik weet niet wat ik liever heb. Ik hunker nu al naar het voorjaar. Maar we moeten nog even wachten. Eerst ga ik naar Nederland met Kerstmis en in maart wil ik skien. De Kerstbomen worden opgetuigd in steden en dorpen, overal hangen de kerstlichtjes. Voorlopig leven we nog in de winter, dus

.... de tijd is aangebroken voor winterse kost!

Koken vind ik leuk. Er gaat niks boven lekker en gezond eten. Elke woensdag ga ik naar de markt in Castiglione del Lago om verse groenten, fruit en viswaar te kopen. Vaak vraag ik dan gelijk naar recepten en de week daarop breng ik verslag uit of het mij allemaal is gelukt.

Ik ben altijd nieuwsgierig naar nieuwe gerechten. Zo heb ik vandaag "bovino adulto per ragù" klaargemaakt. Dat is als het ware "draadjesvlees" maar dan een groter stuk gebraden vlees. Bovino adulto gebruiken ze o.a. in Bologna voor de beroemde "bolognaise saus". Maar in veel huizen wordt daarvoor toch meestal gemengd gehakt gebruikt.

Mijn groenteboer uit Cortona op de markt verkoopt goede producten. En zo ook pompoen. Ik had wel eens pompoensoep gegeten, maar ik wilde nu zelf iets met pompoen maken. Het is herfst en het regent. Risotto met pompoen is de ideale winterse kost! En makkelijk om klaar te maken ook nog.

Risotto alla zucca:
- extra vergine olijfolie (liefst olijfolie uit Umbrie)
- arborio risotto
- bouillon blokje (classic)
- heel fijn gesneden pompoen
- uitje gesneden
- vers gemalen zwarte peper
- vers gemalen parmigiano kaas
- boter

Je doet olijfolie in de pan en je fruit de ui samen met de pompoen. De pompoen moet zacht worden. Dus zeker minimaal 15 minuten bakken in de olie. Daarna de risotto erbij doen. Geen witte wijn toevoegen. Normaal doe je altijd een scheutje witte wijn bij de rijst, maar dit keer dus niet. Overigens, als ik andere recepten lees, kan witte wijn wel, maar mij is verteld van niet...
Elke keer voeg je een scheutje bouillon toe en je roert continue. Totdat je merkt dat de pompoen smeuïg wordt en de risotto zacht. Als laatst voeg je er een klontje boter bij (dat maakt het nog romiger). Dan behoorlijk wat vers gemalen peper en parmezaanse kaas. Roeren, roeren en... pronti!

Eet smakelijk!

risotto alla zucca

bezoek München, Duitsland

In Bayern is München de hoofdstad. Het kent ruim 1 miljoen inwoners. Het is een stad met veel bezienswaardigheden: de Frauenkirche (Onze Lieve Vrouwekerk); de Theatinerkirche (Stiftskerk Sint Cajetanus); Marienplatz (plein in het centrum waar markten zijn en festivals georganiseerd worden); Englischer Garten (stadspark); Viktualienmarkt (levensmiddelenmarkt) en nog veel meer.

Het is ook het centrum van het jaarlijkse bierfestival "Oktoberfest". Het Oktoberfest wordt op een weiland net buiten het centrum georganiseerd. Daar staan grote biertenten waar alleen gebrouwen bier uit München geschonken wordt. De lokale mensen zijn gedurende het evenement gekleed in traditionele klederdracht, waaronder de lederhose (mannen) en dirndl (vrouwen). Het festival trekt jaarlijks miljoenen bezoekers over de hele wereld!

Helaas heb ik het Oktoberfest gemist toen ik er was. Op 12 oktober jl. was de München marathon... niet gelopen :(

Een reden des te meer om weer terug te gaan. Een leuke stad!

Englischer Garten 

ein Tour durch München mit dem Fahrrad ;)

Zentrum

Metzgerei

Marienplatz 

Metzgerei

Hofbräuhaus München

Hofbräuhaus München 

Biergarten

zwei Bier!

fly Sylvia fly

Ik weet niet wat ik mooier vind. De marathon van New York lopen of een tandemvlucht maken in de Dolomieten!

Wat een spontane ontmoeting met vrienden op een maandagavond bij bar Conti d'Arco zoal niet teweeg kan brengen. Ik ontmoette Andrea, een parachutist. Hij vertelde over zijn tandemvlucht die hij die dag had gemaakt. Het begon te kriebelen. Parapending! Ik zag wat foto's en filmpjes op de smartphone van Andrea. Het zag er waanzinnig uit. Het is nu of nooit dacht ik, en ik vroeg: "Ben je morgen vrij?"

Het had zo moeten zijn: Let's go flying on a tandem paragliding!

Op dinsdagmiddag ging ik samen met Matteo, Andrea en Stefano de Monte Stivo (2000 m) op. We gingen vliegen! We waren met de Jeep van Matteo. Matteo is beheerder van de berghut Marchetti (rifugio Stivo). Hij heeft permissie om naar boven te rijden. Dat was al een ervaring op zich. Mijn maag draaide. En toen ik naar beneden keek...

Met twee zware rugzakken van zo'n 20 kg liepen we naar boven tot het punt waar we zouden starten. Mijn "pilota" was Stefano (parachutist).

Stefano legde mij uit wat ik moest doen. Drie dingen, maar ik kon er maar 1 onthouden op dat moment. De adrenaline spoot door mijn lijf. Ik dacht, wat als de parachute niet omhoog gaat. Dan donderen we keihard naar beneden. "Waarom zoek ik toch altijd avontuur?"

Ik wilde dit ooit doen in mijn leven. Parapending. De Monte Pichea, de Monte Brione, de Monte Baldo. De bergen waar ik heb gewandeld. Die wilde ik van boven zien. Ik ken ze. Dan het Gardameer, Torbole, Nago, Riva del Garda, Arco en wat dacht je van de Lake Garda marathon die ik heb gelopen in 2012!

Sei pronta Sylvia? En toen wist ik het niet meer. We renden en renden en renden. Tot op een moment ik geen grond meer voelde. WAAAAA wat gaaf! Ik zag alles van boven! We vlogen! Ik zat voor Stefano en alles ging helemaal goed en rustig. "Stai bene Sylvia?"
We vlogen richting Nago. Daarboven zagen we meer parachutisten. Stefano vond de thermiek vlakbij de Monte Creino, boven Nago, en we gingen maar hoger en hoger. Super cool!

Foto's en filmpjes werden gemaakt tijdens de vlucht. Hij legde mij uit over de bergen en de wind. Duidelijk een ervaren parachutist. Hij vertelde over wedstrijden, trainingen, en dat hij met deze sport is opgegroeid. Hij was al 14 jaar toen hij begon. Aan ervaring en kennis ontbreekt het hem duidelijk niet. Dit is zijn werk. Hij is een professional, net als Andrea.

Vanaf Nago vlogen we richting Arco. Wat een emotie! En Stefano riep alsmaar: "Che fiiigoooooo"!

We landden op het sportveld van Arco. Daar wachtten op ons Andrea en Matteo. De landing verliep vlekkeloos. Ik zette mijn voeten neer, en ik dacht: "Dit neemt niemand meer van mij af". Dit is zo geweldig om te doen! Wat een ervaring. Heerlijk.

Ik denk er nu nog steeds heel veel aan. Net zo veel als ik toen New York liep in 2006. Dat zijn ervaringen als "once in a lifetime". A nice experience. Thank you!

Voor informatie over tandemvluchten in Trentino: Stefano Sottroi: I Fly Tandem