Pentecoste

Dat is Pinksteren in het Italiaans.  En dat is het vandaag, Eerste Pinksterdag. 19 mei, vandaag dus, is mijn officiële eerste werkdag in Hotel Bambolo, Castagneto Carducci Toscane. Vanochtend ontbeten en kennisgemaakt met enkele gasten die hier verblijven. Hier zijn ook Nederlanders! "Het is hier geweldig" was het antwoord toen ik vroeg hoe ze het hier hadden. Ze wilden ook naar Florence en Siena gaan maar er is hier zo veel te doen, dat ze maar in de buurt blijven om de lokale plaatsjes en stranden te bezoeken. En dat klopt ook, hier is ook veel te zien en beleven. Wat dacht je van Bolgheri, Castagneto Carducci, San Vincenzo, Cecina, Volterra, San Gimignano...allemaal dichtbij. Maar het allerbelangrijkste voor de gasten blijft nog altijd het eten! Elke dag moet je gewoon alles willen proeven, de echte Toscaanse keuken. En daarvoor ben je ook in Toscane! Nou weet ik nog niet waar precies je echt lekker kunt eten, daarvoor moet ik nog veel restaurants uitproberen..

Gisteren ben ik bij SoleLuna geweest. Een bar/restaurant aan de kust van Marina di Donoratico. Op advies van Roberto, de eigenaar van het hotel ben ik daarheen gegaan voor een aperitief. Dat zijn vrienden van hem. Daar heb ik kennis genomen met Alberto, de barman en eigenaar van SoleLuna, en de vrouw van Alberto. De kok. En het klopt allemaal, er staan allemaal lekkere hapjes op de bar. Je bestelt een glas wijn of wat anders en je kunt heerlijk "stuzzicare". Alleen een kritisch puntje....de Spritz kunnen ze in Toscane niet maken. Daarvoor moet je toch in de Veneto zijn of in Trentino. Dus, ik houd het daarom bij de wijn....en in Toscane heb je hele, maar dan ook hele lekkere wijnen!

Eindelijk schijnt nu de zon..het weer is niet om over naar huis te schrijven. Veel regen, dus dat houdt in weinig naar het strand. Maar goed. Wel lekker om te gaan hardlopen. Gisteren bijvoorbeeld ben ik weer wezen lopen in de pineta. En ik kom zowaar een goede vriend van mij tegen. Federico is een super sportman. Hij heeft de ultramarathon (100 km) gelopen in Toscane, hij heeft meegedaan aan triatlons, marathons en .... Volgende week neem ik deel aan een wedstrijd van 10 km in Bibbona samen met hem en Claudia, een atlete, die ook erg snel is. Zij loopt gemakkelijk een marathon binnen de 3 uur...kom ik met mijn 3:37 in Limone. Nou goed, maar om alvast in de marathonsfeer te komen doe ik lekker mee! Gisteren hebben we een stuk samengelopen en zo bijgekletst over alles en nog wat. Hij gaat voor mij een schema maken voor de marathon van Venetie. Hij adviseerde mij per week ongeveer zo 100 km te lopen...ai! Vier tot vijf keer in de week trainen. Dat is veel, maar ik ga er gewoon voor. Dit is een belangrijke marathon voor mij. Tien jaar geleden waar het allemaal is begonnen. Mijn liefde voor het land. En dit jaar ga ik de marathon van Venetie lopen. Dat is toch mooi? En ik weet al, bij de finish op het San Marco plein staat Antonio te wachten met een goede Spritz en patatine (chips)...kijk er nu al naar uit.

Toscane

Sinds een week ben ik in Toscane. Fijn om weer hier te zijn. Alsof ik niet ben weggeweest. Alleen het

Strada del Vino

weer zit helaas niet erg mee. Veel bewolkt en regen. En dat voor deze periode! Maar Toscane blijft mooi ondanks dat het weer wat niet helemaal mee zit.
Ik woon en werk momenteel in Castagneto Carducci. Een plaatsje ten zuiden van Cecina, de Etruskische Kust. Het hotel waar ik werk heet hotel Bambolo. Een drie-sterren hotel vlakbij de Toscaanse kust. Tegenover het hotel is het restaurant, waar je ontzettend lekker kunt eten. Zowel vis als vlees staat op het menu. Veel locale bewoners komen er eten...dat is een goed teken!

Verder ben ik al een beetje op onderzoek uitgegaan waar te gaan hardlopen. Ook al is 27 oktober nog ver weg, maar de trainingen voor de marathon van Venetie moeten zo nu wel een beetje beginnen. Ik ben al in de pineta geweest en ik heb al wat kilometers erop zitten. Maar om niet elke keer de auto te pakken naar Marina di Bibbona, kan ik nu ook vanuit het hotel mooie routes lopen. We zitten dichtbij Bolgheri, een idyllisch plaatsje, en om er te komen heb je mooie fiets en wandelpaden. Geweldig! 

Morgen mijn eerste werkdag. Gelukkig hoef ik hier geen Tiroleser jurk aan! Er zijn momenteel niet heel veel gasten in het hotel. Maar overal waar je komt, het is gewoon erg rustig in Toscane met de toeristen. In juli en augustus zitten we zo goed als zeker volgeboekt. Maar voor nu en juni is het best zorgwekkend. Ik heb onlangs een samenwerking tussen Bambolo en Cycletours geregeld. Een touroperator in Nederland. Vanuit het hotel kun je prachtige fietsroutes maken. En Cycletours is daar gespecialiseerd in. We verhuren ook fietsen en we organiseren fietstochten. De eigenaar van het hotel, Roberto, kent de omgeving op zijn duimpje. Hij weet de gasten goed te informeren waarheen te gaan voor mooie stranden, lekker eten en leuke dorpjes. En binnenkort ik dus ook..In de zomer is er veel te doen in Toscane, dan zijn hier veel locale evenementen, zoals de Sagra van de Cacciucco, de Sagra van de Cinghiale, de Sagra van..... Het woord "sagra" staat voor "festival" of "volksfeest". Dus bij elk festival wordt gegeten en gedronken. Ikzelf ben al bij een aantal Middeleeuwse feesten en festivals geweest. Zowel in Umbrie als in Toscane. Een super leuke ervaring. Ik kan het iedereen aanraden. Dat is gewoon een keer anders dan anders..

Cinghiale (everzwijn) in umido

Fietstocht in Umbrië

Gisteren stond op het programma van het festival Umbriabeecoming de fietstocht "Pedalamaggio
2013 Escursione Enogastronomica in Mountain Bike". Een fietstocht met mountainbike inclusief lunch.

De dag ervoor hebben Marco en ik twee mountainbikes kunnen regelen via vrienden. Top! Gisterochtend om 8.45 uur moesten we ons inschrijven in het centrum van Terni, Palazzo Spada. Er waren best veel deelnemers. Het enige wat Marco en ik niet hadden waren twee helmen. Uiteindelijk heb ik er eentje kunnen scoren, maar Marco dus niet. Uiteindelijk niet zo slim, want de paden waren soms ongelijk en met stenen...maar goed.

De route startte in Terni, richting de Cascata delle Marmore. De toeristenattractie van deze omgeving. We fietsten voorbij de Acciaierie van Terni van de firma Thyssen Krupp. Een grote staalfabriek in Terni, waar Umbriabeecoming een rondleiding organiseert a.s. zaterdagochtend.
Aangekomen bij de watervallen mochten we via de entree met de fiets aan onze hand, lopend de watervallen bewonderen. Alleen er viel op dat moment geen watermassa naar beneden...jammer! Maar het idee was leuk. Toen volgden we de route naar Piediluco. De paden ernaar toe waren zeker niet vlak. Integendeel, het was zwaar! Soms waren ze ook smal en moesten we over beekjes gaan.
En ja, wat mij nog nooit is gebeurd, en nu dus wel, mijn ketting lag ernaast. Ai! Ja, ik weet wel hoe dat is gekomen. Ik liep zo ontzettend te klooien met de versnellingen dat het gewoon een keer mis moest gaan. Maar, de organisatie had zich perfect voorbereid en mijn ketting werd weer gemaakt. Super! De groep stond te wachten, en daarna gingen we weer gezamenlijk verder. Sport verbroedert..niet waar? De tocht werd steeds zwaarder want de paden werden alleen maar stijler en stijler. Maar ik heb het gehaald! En wat een ontzettend mooi uitzicht op de Valnerina! Groen en nog eens groen. Kleine pittoreske dorpjes zie je dan, wat wijnveldjes, hardlopers..ja ik ben toch meer een runner hoor. Als ik dat zie dan krijg ik gelijk weer zin om te lopen.
Nou goed, boven aangekomen met de fietsers gingen we via de weg, naar boven nog steeds, door naar Piediluco. Daar heb je een prachtig groot meer "Lago di Piediluco", waar je veel roeiers ziet trainen. Volgens mij traint daar zelfs het Italiaanse team.

De lunch. Uiteraard, want in Italië moet gegeten en gedronken worden. De flessen wijn stonden klaar, het brood (zonder zout zoals altijd), de kaas, de worst en de bonen. Ja, "groene" bonen. Die kun je zo pellen en de bonen eet je rauw. Best wel lekker hoor. Een praatje hier en daar gemaakt. Een vrouw uit Rome was er ook bij, Laura heette ze. En zij is speciaal hier gekomen voor de fietstocht. De hele groep was fantastisch. Daarbij organiseerden ze ook een tocht voor de allerkleinsten. Die tocht begon niet vanuit Terni, maar de kinderen werden met fiets en al gebracht met de bus naar Piediluco. En vanuit daar konden ze fietsen rondom het meer. Leuk toch?

Na de lunch gingen op een bootje met de fiets naar de overkant. En vanuit daar gingen we weer terug naar Terni. Onderweg moesten we een tak met bloemen in het water gooien. De boot werd daarvoor even stilgelegd. Keihard en kort moesten we allemaal tegelijk "ciao" roepen, waardoor we vlak daarna onze echo hoorden. Dat was grappig! En daarna moesten we een wens doen.

Ik vond het een geweldige tocht! Ik heb nu echt een stuk van Umbrie gezien die ik nooit ontdekt zou hebben met de auto. Ook de gidsen hebben uitstekend werk verricht. Een super georganiseerde fietstocht met leuke, sportieve mensen. Volgende keer ben ik er weer bij, jullie ook?